Adiuwanty w postaci koncentratów zawiesinowych

Metoda masy filtracyjnej odnosi się do metody przepuszczania pewnej ilości próbki wody przez membranę filtra o wielkości porów 0,45 um, przechwytywania substancji stałych na membranie filtra i suszenia ich do stałej masy w temperaturze 103-105 stopni oraz ważenia masy substancji stałej w celu obliczenia stężenia zawiesin w wodzie. Metoda ta należy do metody standardowej krajowej. Szczegółowe informacje można znaleźć w artykule „Oznaczanie zawartości zawiesiny w jakości wody - Metoda grawimetryczna” (GB11901-89). Metoda ta jest jednak103-105czasochłonna i pracochłonna, wiąże się z dużym nakładem pracy i jest ograniczona ograniczoną przestrzenią do przechowywania próbnika. Skuteczność wykrywania jest niska. Jest powszechnie stosowany do jednopunktowego wykrywania w laboratoriach i nie nadaje się do monitorowania jakości wody na miejscu w trybie online.

Metoda czujnika optycznego, która oblicza stężenie zawiesiny w wodzie poprzez pomiar intensywności rozproszonego lub transmitowanego sygnału świetlnego po napromieniowaniu zawiesiny światłem widzialnym lub źródłem światła bliskiej-podczerwieni. Ogólnie metody pomiaru zawiesiny dzielą się głównie na trzy kategorie: pomiar rozproszenia pod kątem 90 stopni, pomiar rozproszenia wstecznego pod kątem 45 stopni i pomiar transmisji pod kątem 180 stopni. Badania wykazały, że pomiar rozproszenia pod kątem 90 stopni jest najbardziej stabilną z trzech metod pomiarowych i najmniejszy wpływ na niego ma wielkość cząstek zawiesiny. Zanieczyszczenia biologiczne wpływają na sygnał optyczny, dlatego należy regularnie czyścić końcówkę sygnału optycznego czujnika. Metoda ta jest jednak prosta w obsłudze i można ją zastosować do szybkiego określenia jakości wody na miejscu i-długoterminowego monitorowania online.

Metoda dyfrakcji laserowej, oparta na fizyce rozpraszania światła, mierzy rozkład cząstek poprzez pomiar różnych kątów rozproszonego światła, gdy wiązka lasera przechodzi przez mierzoną próbkę cząstek, obliczając w ten sposób stężenie substancji zawieszonych w wodzie. Metodą tą można nie tylko zmierzyć stężenie zawiesin w wodzie, ale także zmierzyć całkowitą ilość zawiesin w wodzie w określonym przedziale czasu, jednak rozmiar tego typu czujnika jest duży i łatwo jest spowodować zablokowanie przepływu wody.

Satelitarna metoda teledetekcji polega na tym, że spektrometr do pomiaru odbicia wody jest instalowany na samolocie lub satelicie, a technologia teledetekcji satelitarnej służy do monitorowania stężenia substancji zawieszonych w wodzie. Metoda ta może rozwiązać problemy niezmienionej obserwacji terenowej monitoringu jednolitych części wód oraz trudności w pozyskiwaniu danych. Może wykrywać duże powierzchnie wody, ale rozdzielczość jest niska i nie nadaje się do środowisk o jakości wody z wysokim stężeniem osadów w zbiornikach wodnych, a głębokość pomiaru jest ograniczona do kilku metrów na szczycie zbiornika wodnego.

Akustyczna metoda pomiaru oparta na technologii akustycznej. Sygnał dźwiękowy o wysokiej-częstotliwości (1-5 MHz) generowany przez czujnik jest wprowadzany do mierzonego zbiornika wodnego, a odbita część sygnału dźwiękowego jest przesyłana z powrotem do czujnika, a jego siła sygnału może zostać wykorzystana do określenia stężenia zawiesiny w wodzie. Metoda ta wymaga wstępnej-kalibracji zależności pomiędzy stężeniem zawiesiny w wodzie a sygnałem wyjściowym instrumentu akustycznego. Jest to pomiar nieinwazyjny, który nie zmieni stanu przepływu wody i może mierzyć zawiesinę w pionie w zakresie kilku metrów, jednak sygnał dźwiękowy zaniknie, gdy stężenie zawiesiny będzie duże i będzie łatwo wchłaniane przez materiały biologiczne. Jest ograniczony głębokością wody i nie nadaje się do płytkich rzek.

Metoda cyfrowej analizy obrazu, oparta na technologii komputerowej i przetwarzania obrazu, kamera jest szczelnie zamykana i instalowana w specjalnej skrzynce podwodnej. Skrzynka jest wyposażona w szklane okienko, w którym kamera może rejestrować-w czasie rzeczywistym stan przepływu wody zawierającej zawiesinę. Sterowany komputerowo-system pomiaru i analizy analizuje stężenie i rozkład wielkości zawiesiny w wodzie. Sprzęt stosowany w tej metodzie jest dużych rozmiarów i łatwo powoduje zakłócenia przepływu wody. Zanieczyszczenia na szybie również będą miały wpływ na dokładność pomiaru.

Metoda czujnika pojemnościowego, polegająca na pomiarze stałej dielektrycznej zbiornika wodnego w celu określenia składników zawiesiny i wody w zbiorniku wodnym, w celu obliczenia stężenia zawiesiny w wodzie. Stężenie zawiesiny jest liniowo skorelowane z sygnałem wyjściowym czujnika pojemnościowego w dużym zakresie. Metoda ta jest szeroko stosowana do pomiaru wilgotności gleby, jednak wadą tej metody jest to, że łatwo ulega ona zmianom temperatury.